Mijn reis alleen naar Bali; mijn ervaring hoe het was

Mijn reis alleen naar Bali; mijn ervaring hoe het was

Als je benieuwd bent waarom ik naar Bali ben gegaan, lees dan even mijn voorgaande blogs mijn reis alleen naar Bali part 1
en mijn reis alleen naar Bali part 2
In deze blog meer over hoe ik mijn reis heb ervaren, er komt nog een blog apart over waar ik allemaal ben geweest en welke tips ik heb.

Geweldig om dit te mogen meemaken! Een van de mooiste reizen tot nu toe. Ik ben 8 jaar geleden al wel naar Bali geweest, maar vond dit toch wel echt top! Helemaal alleen, heb zoveel gezien en gedaan!
Het is daarom best moeilijk deze blog te schrijven aangezien er zoveel is om over te schrijven!

Ik heb veel geleerd op deze reis. Sowieso vanaf het moment dat ik het vliegtuig instapte was de spanning er al. Daar zit je dan alleen in het vliegtuig wetende dat je 3 weken met jezelf zal doorbrengen. In het vliegtuig zaten alleen maar mensen die met elkaar op reis waren.
Toen voelde ik het al wel, maar voornamelijk toen ik uitstapte toen dacht ik ojee nu gaat het beginnen.

Ik werd opgehaald door een taxi van het hotel, dit was erg fijn! Ik kwam ’s avonds laat aan rond 21:00 in mijn hotel op Canggu. Het was toen al pikkedonker en de ( tijdelijke) kamer waar ik sliep was beneden waar er 3 honden lagen te slapen. Op Bali is het heel normaal dat honden loslopen en je geen baasje ziet.
Dus ik deed mijn deur maar op slot en ben niet naar buiten gegaan meer, bang om de honden wakker te maken, want die lagen al te slapen.

De volgende ochtend kreeg ik mijn echte kamer toegewezen die wat comfortabeler was omdat het boven was.
Ik heb expres niet gekozen voor een super deluxe hotel omdat ik wist dat er in Canggu veel te beleven was waardoor ik niet super veel tijd zou doorbrengen in mijn hotel.
Wel prettig was, dat er een zwembad was. Hierdoor kon je nadat je eruit op was geweest lekker relaxen aan het zwembad.

Canggu is echt the place to be persoonlijk vind ik, op Bali!
In mijn andere blog waarin ik tips geef, zal ik uitleggen waarom en wat er zoal te doen is.
Ik heb expres mijn laatste dag nog omgeboekt naar Canggu omdat ik het er zo fijn vond. Wat ik gezien en gedaan heb, volgt in andere blogs.

Op deze reis heb ik geleerd hoe het is om alleen te zijn. Overdag onderneem je veel, ga je door angsten heen, verleg je je grenzen, leer je vertrouwen op jezelf, ga je op verkenning en avontuur, je huurt een scooter en gaat er lekker op uit en ’s avonds ga je eten. Dat waren wel de momenten waarbij ik doorhad dat ik echt alleen was.

Je gaat eten en bent in je eigen gezelschap. Dit waren wel moeilijke momenten en voelde me dan vaak erg alleen en ging nadenken. Gelukkig waren mijn oom, tante, nichtje en neefje er de laatste dagen van mijn vakantie, dit was erg gezellig!

Ik had wel korte gesprekjes toen ik alleen was, maar niet echt veel mensen leren kennen.
Dat was jammer, maar aan de andere kant, was dat ook niet het doel van mijn reis.

Anders was ik wel in hostels gaan verblijven, maar daar had ik niet zo zin in. Het doel was om mijn angsten te overwinnen, gewoon doen zonder nadenken en helemaal alleen te zijn. Het gevoel opzoeken hoe dat voelt om alleen weg te zijn.

De laatste jaren heb ik gemerkt dat ik soms moeite had met in verbinding te staan met anderen en daarom goed om juist helemaal alleen te zijn en jezelf goed te leren kennen. Wanneer je goed in eigen gezelschap bent, maak je ook ruimte voor anderen omdat je weet wat je wilt en wie je bent.

Ook heb ik vaker op de dag en in de avond momenten gehad waarop ik echt moest huilen en een leegte voelde. Besef momenten maar ook tekortkomingen op het gebied van liefde, acceptatie, het gevoel willen hebben dat je het goed doet, steun nodig hebt van anderen. Ik realiseerde me dat dit oude pijn was. De pijn van het alles altijd maar alleen doen en gevoel dat je in de steek gelaten bent.
Die momenten waren moeilijk.

Ook heb ik een moeilijk moment gehad toen ik naar een Balinese healer ben geweest.
Mijn lichaam zat vast, mijn bloed kon niet goed meer stromen constateerde de healer en had lage bloeddruk. Dit merkte ik ook al een aantal dagen. Ik was futloos, was duizelig, moe en kon niet meer genieten. Dit was zo fijn en nadat ik bij hem was geweest voelde ik me zoveel beter. Hij heeft me ook tips gegeven wat ik hier zelf aan kan doen. Hij zei gelijk dat ik te vaak aan het denken ben en me zorgen maak en na dit bezoek is dit veranderd voor de dagen dat ik op Bali was.


Verder ben ik een keer de weg kwijt geraakt toen ik op Nusa Penida was en dat was wel even schrikken. Ik was met de scooter en op Nusa Penida zijn de wegen super slecht. Ik ging een weg in die nog slechter dan slecht was. En mijn ervaring daarmee was dat je dan vaak op de mooiste plekken kwam. In dit geval wist ik niet waar ik naartoe reed, want ik was de weg kwijt en toen ik realiseerde dat ik echt verkeerd was gereden en net in paniek wilde raken, zag ik in de verte 4 mensen met 2 scooters, ik dacht YES!!!
Ik was namelijk niemand onderweg tegengekomen en kreeg al wat doemscenario’s in mijn hoofd.

Gelukkig gingen deze mensen ook de kant op waar mijn hotel zat, iets van 10 minuutjes verder zaten zij, dus ik was zo blij!
Ik kon achter hun aanrijden en zo kwam ik thuis.
Dit vond ik een super mooie ervaring, maar tegelijkertijd realiseerde ik mij ook wat de risico’s waren van het alleen op vakantie zijn.
Google maps werkt namelijk niet of nauwelijks op Nusa Penida en bij mij werkte apps.me ook niet optimaal, waardoor ik dus af en toe de weg kwijt was. En dan merk je hoe kwetsbaar je bent alleen.

Nusa Penida is wel echt het mooiste wat ik gezien heb. Er is avontuur, het is ongerept ( nog niet zo toeristisch, wel in aanbouw), prachtige stranden en natuur, omgevingen, watervallen. Het is daar zo mooi en bijzonder. En je kunt er snorkelen en duiken.
De manta’s heb ik van bovenaf gezien bij Banah Cliff en dit was zo mooi! In mijn insta stories kun je dat filmpje vinden. Sowieso kun je daar meer filmpjes vinden. Heel blij dat ik hier een hele week mocht verblijven!








Bali zelf is natuurlijk ook prachtig! De combinatie van avontuur, natuur, rust, gastvrijheid, yoga, gezond eten, tijdloos leven, geen zorgen, pittig eten, spiritualiteit, sfeer, herkenning ( roots), mooie kleding, mooie spulletjes voor in huis, sieraden, tempels, heilige bronnen, indonesische dans. Echt zoveel om op te noemen.
Ik heb erg genoten van dit alles en heel eerlijk valt het mij nu ook wel een beetje zwaar om weer terug te zijn.







Ik zou dit zo weer doen, zonder veel na te denken. Azie is sowieso een perfect land om alleen op vakantie te gaan.
Op Bali en Nusa Penida heb ik mij geen ene keer onveilig gevoeld. Iedereen is behulpzaam.

Een keer was ik de weg ’s avonds laat kwijt op de scooter, nadat ik van mijn oom en tante kwam. Zij zaten op ongeveer 10 minuten afstand ( zonder verkeer). Maar google maps stuurt je vaak binnendoor en daardoor kwam ik in een heel donker stuk terecht, met slechte wegen. Ik was wel wat gewend natuurlijk, maar vond het wel spannend. En gelukkig kwam er een Indonesische jongen aangereden en die vroeg meteen waar ik naartoe moest en die zei al dat veel toeristen in die straat stranden, vanwege google maps. Ik reed achter hem aan naar de grote weg en kon zo weer naar huis. Om een voorbeeld te geven hoe behulpzaam ze daar zijn en hoe veilig ook.

Ik heb super veel geleerd op deze reis en zou het iedereen aanraden wanneer je in de mogelijkheid bent dit te doen. Vaak moet je ook zelf de mogelijkheid creëren, want anders doe je het nooit.
Binnenkort de blog met alle tips wat je moet zien op Bali en Nusa Penida.

-Love-

Iris

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.