#intro gastblog Mireille; voorstellen

#intro gastblog Mireille; voorstellen

Hi lezers!

Een aantal bekenden van mij zeiden; ‘Als iemand alleenstaande moeder kan zijn, dan ben jij het. Jij bent zo sterk!’ Het was vast goed bedoeld, maar als je enorm bedrogen bent door je grote liefde en er alleen voor komt te staan met een baby, is het niet het meest opbeurende om te horen…

Ik ben Mireille, 34 jaar, en ik woon samen met mijn dochter in het centrum van Rotterdam. Mijn dochter heet Imaya en wordt bijna 2. Ik ben vanaf de geboorte van Imaya alleenstaande moeder en haar vader is niet in beeld.

Ik vind het heel spannend om te gaan schrijven, omdat mijn verhaal nog pijn doet en door te bloggen een openbaar verhaal wordt, wat iedereen kan lezen. Kleine Indiaantjes lijkt mij een mooi platform om mijn verhaal toch te delen.

Jaren heb ik in Rotterdam gewoond, maar binnenkort gaan we verhuizen naar een dorp aan de rand van stad, daar heb ik een huis gekocht. Ik kijk er enorm naar uit om weer meer te kunnen genieten van de buitenlucht en dat Imaya lekker in de tuin kan spelen. Ik blijf nog wel aan Rotterdam verbonden, gelukkig, want daar werk ik vier dagen per week als docent en coach op een Mbo-school.


In mijn vrije tijd reis ik het liefst. In het verleden ben ik een aantal keer voor langere tijd op Curaçao geweest voor stage en werk. Met Curaçao heb ik een bijzondere connectie en het behoort dan ook tot een van mijn favoriete vakantiebestemmingen. Vorige zomer ben ik samen met Imaya (toen 1 jaar) en een heel goede vriendin en haar zoontje (toen bijna 2 jaar) drie weken naar Bali, Lombok en de Gili Eilanden geweest. Dit was een fantastische vakantie en heel bijzonder om met elkaar te ervaren! Het beviel ons zo goed, dat we deze zomer naar Thailand gaan. Want, why not? Als je ergens van droomt, waarom zou je het dan niet gewoon doen?

Dromen doe ik dus graag, maar tegelijkertijd ben ik een realist. Ik ben iemand die zich graag doelen stelt en deze ook nastreeft. Ik houd niet van afscheid nemen en van onrecht. Je kunt met mij lachen en urenlang in een restaurantje dineren en kletsen. En als ik van iemand houd, dan ga ik voor diegene door het vuur. Familie en vriendschappen zijn voor mij belangrijk. Vriendinnen grappen weleens dat ik een boek kan schrijven over mijn leven. En dit boek dan ook uiteindelijk laten verfilmen natuurlijk. De laatste tijd denk ik serieus na over het schrijven van een boek over mijn leven. Dromen mag, toch? Wie weet wat er van komt.

Ik zal je in mijn blog, of blogs, meenemen in mijn leven. Ik vertel je hoe het is gekomen dat ik alleenstaande moeder ben en wat dit met mij heeft gedaan. Uiteraard de positieve dingen, zoals de onbreekbare band tussen Imaya en mij en de liefde die zij met zich meebrengt, maar ook de pijn, het (liefdes)verdriet en de frustraties die de afgelopen twee jaar allemaal voorbij zijn gekomen. En natuurlijk neem ik je mee in mijn leven buiten het moeder zijn, want ik ben ook nog steeds gewoon Mireille!

Tot snel…!

Liefs, Mireille

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.