Hoe belangrijk emotionele beschikbaarheid is van ouders naar het kind toe

Hoe belangrijk emotionele beschikbaarheid is van ouders naar het kind toe

Door de break van social meer rust en was meer aanwezig bij mijn dochtertje en daar kwam meteen het besef.
Ik heb niet helemaal stil gezeten en een blog geschreven over hoe belangrijk emotionele beschikbaarheid van ouders naar kinderen toe is.

Hoe dit van invloed is op het kind op dit moment, maar ook later wanneer het verbindingen aan gaat….

Afgelopen zondag was ik met mijn dochtertje alleen.
Het was heel fijn echt even qualitytime met haar alleen te hebben en in te zien hoe belangrijk dit is.


Ik deelde laatst een blog over het familiesysteem en wat dit voor jou als persoon kan doen.

Door het lezen van het boek De Fontein en eigen ontwikkelingen / gedachtegangen, heeft dit bepaalde inzichten gegeven die ik graag met jullie deel. Ik wil geen mening opleggen, maar delen hoe ik ernaar kijk en wie weet herken je er wat van en heb je er wat aan.

Emotioneel beschikbaar zijn; hoe belangrijk dit is voor kinderen
Emotioneel beschikbaar zijn voor jouw kinderen is zo belangrijk. We kunnen kinderen van alles geven op materialistisch gebied en dat is ook fijn dat dit kan in deze maatschappij. Het sociaal emotionele is iets wat kinderen een goede bagage meegeeft voor later, zodat zij zelf goed in het leven zullen staan.

Ze voelen zich erkent door de ouder. Ze zullen daarom volwassenen kunnen worden die goede keuzes maken voor zichzelf.

Kinderen geven het vaak ook zelf aan wanneer ze echt even aandacht nodig hebben van hun ouders.
En wanneer je dit als ouders geeft, zul je merken dat ze zelfstandiger gaan spelen daarna bijvoorbeeld.

Ik heb zelfs weleens gelezen dat kinderen het aanvoelen wanneer ouders depressief zijn en daarom extra aandacht vragen omdat ze bang zijn dat hun ouder uit het leven stapt. Zo fijn gevoelig zijn kinderen dus blijkbaar.

Als ouders zijnde is het altijd balans zoeken hierin. Ook kun je aan kinderen uitleggen dat je even tijd voor jezelf nodig hebt en daarna de tijd voor hun neemt om met ze te spelen of aandachtig naar hun te luisteren. Dit werkt vaak heel fijn.

Begrip
Kinderen krijgen begrip door communicatie en emotionele beschikbaarheid.
Je wordt door jouw ouders begrepen, je wordt gezien, je mag er zijn en kunt zeggen hoe je je voelt.
Wanneer ouders emotioneel beschikbaar voor jou zijn, hoef jij die aandacht/liefde/erkenning nergens anders te zoeken.

Acceptatie van ouders
Wanneer jij ouders hebt die goed op hun plek staan ( in de fontein/familiesysteem) is het voor jou ook goed. Wanneer dit niet zo is, kun je daar hinder van ondervinden en is acceptatie de enige mogelijkheid voor jou.

Het gaat ook om het accepteren van jouw ouders en het daarbij behorende familiesysteem. En wanneer je jouw ouders accepteert, accepteer je ook jezelf, want jij bent 50% mama en 50% papa, biologisch gezien.

Je zult denken wat een onzin, dus als ik mijn ouders accepteer wie ze zijn dan is alles daarmee goed?
En hoe kan ik dat zo makkelijk doen, dat gaat toch niet zomaar?

Klopt allemaal. Het kan ook niet allemaal zo snel gaan. Het is een proces van bewustwoording, het heeft tijd nodig en je mag wel een mening hebben / feedback geven.

Natuurlijk snap ik dat als een van jouw ouders nog ieder weekend gaat stappen en alcohol/drugs gebruikt dat je daar een mening over hebt en dat mag ook. Het is alleen voor jou zelf de vraag, helpt het mij wanneer ik dit niet accepteer? Verandert de situatie erdoor wanneer ik mij hieraan blijf irriteren?

Ouders zoeken in andere verbindingen
Het accepteren van jouw ouders is belangrijk, wanneer er tekorten zijn in het contact met de ouders, is een grote kans aanwezig dat kinderen later op zoek gaan naar hun ouders, maar dan in andere verbindingen.

Vaak zie je dit in liefdesrelaties terug. Dat een zoon moederliefde mist, dit in een vrouw gaat zoeken.
Of wanneer een dochter een vader mist, dit in een man gaat zoeken. Je hoopt dat diegene wel zal goed maken wat jouw ouders jou niet konden geven.

Het tegenovergestelde is meestal waar, vaak lijken die partners zo op ouders dat er weer hetzelfde wordt ervaren, de afwezige partner ( die jou niet ziet), de partner die jou niet accepteert wie je bent, de dominante partner, de egoïstische partner, de agressieve partner, de verslaafde partner etc.

Het hoeven echter niet altijd “slechte “partners te zijn, maar vaak is de kans wel groot dat je niet gelukkig wordt met die partners. Je kunt je alleen voelen of onbegrepen of ongeaccepteerd. En vaak is dat precies het gevoel wat jouw ouders ook opwekten.

Vergeef en accepteer jouw ouders
Het lost op, wanneer je jouw ouders gaat accepteren.
Dat ze doen wat binnen hun macht ligt, dat ze geven wat ze kunnen geven. Als er meer is wat ze hadden kunnen geven, hadden ze dat zeker gedaan.

En wanneer kinderen ouders hebben die emotioneel gezien er voor hun kinderen zijn, die krijgen een goede basis en goed voorbeeld mee en vaak zie je dat die later ook goede keuzes maken en goed verbindingen aan kunnen gaan ( klasgenootjes, collega’s/werk, vrienden).

Het betekent niet dat ouders die iets anders gezien hebben dit niet ook kunnen krijgen.
Het goede nieuws is dus dat je dit wel kunt veranderen, door jouw ouders te accepteren.

Rust
Je creëert hierdoor veel meer rust ook voor jezelf. Vaak zie je dit ook in gedrag, dat je minder kritisch wordt naar de omgeving, minder hoge eisen stelt aan jezelf en de omgeving etc. Minder last van lichamelijke klachten ( vaak rug- en schouderpijn). Of je hebt juist gedrag overgenomen van jouw ouders, omdat het jou niet beter mag gaan dan jouw ouders ( in onder bewustzijn).

Het pad van jouw ouders is hun keuze
Het helpt jou door te accepteren dat jouw vader of moeder nu eenmaal dit pad kiest en dat jouw ouders ook weer uit een familiesysteem komen, dus neem het ze niet kwalijk.
Je hebt een rustiger leven wanneer je het accepteert en overgeeft aan hoe de situatie is. En daarmee zul je zien dat je dit ook gaat toepassen in andere situaties en naar andere mensen toe.

Overigens wil dat niet zeggen dat alles aan jezelf ligt, natuurlijk zijn er ook mensen die niet bij jou passen en dan wordt er een systeem getriggerd, waarbij er een alarmbel moet afgaan dat jou hieraan herinnert dat dit contact niet goed voor jou is.

Innerlijk kind
Echter zijn er ook situaties waarbij andere mensen het beste met jou voor hebben. Je gedraagt je dan niet als een volwassen persoon, maar als een kind die gekwetst is.
En terecht ook, je bent ook een gekwetst kind en wellicht nog steeds, als je er maar bewust van bent.

In jouw omgeving kun je dit ook zien. Je ziet wie er volwassen zijn, wie nog een innerlijk kind zijn / last hebben van hun familiesysteem of die op zijn of haar plek staan in de fontein. En dat is niet dat je hierdoor lekker mag oordelen over anderen, het is een manier om beter met andere mensen om te kunnen gaan.

En natuurlijk heeft iedereen een kind in zich, maar het ligt wel de mate waarin dit gedrag van een “kind” naar voren komt.

Soms kun je ook jouw ego worden. Ik heb bijv een hoge functie, dat is dus wie ik ben. De eerste vraag is, waarom wil je een hoge functie, van wie heb jij goedkeuring / erkenning nodig gehad?

Het ego ( in dit geval de hoge functie) zijn we niet, dat is hoe we onszelf zijn gaan zien / aangeleerd. Inmiddels is het wel een deel van ons geworden. En de tweede vraag is of dat daadwerkelijk belangrijk is welke functie je bijv hebt? Vind je daar jouw geluk in? Zo spreekt het boek De Fontein erover dat vaak mannen die een afwezige vader hadden, enorme bewijsdrang hebben.

Sta in contact met jezelf
Accepteer jezelf, accepteer jouw ouders, vergeef jezelf, vergeef jouw ouders. Daarmee vergeef je ook andere mensen sneller, wanneer je dit kunt. En dat betekent niet dat je maar over je heen moet laten lopen, of tegen iedereen aardig moet doen, iedereen kansen geven, over jouw grenzen heen laten gaan.

Rust
Nee, je moet wel aangeven wanneer iets jouw grens heeft bereikt, maar daarna loslaten / accepteren omdat je in ziet dat ieder mens een familiesysteem heeft, ieder mens een innerlijk kind heeft, ieder mens dingen heeft meegemaakt waar jij geen weet van hebt. En wanneer deze compassie ontstaat heb je vooral veel rust in jezelf. En daar gaat het om. De rust in jou.

Goede voorbeeld kinderen
Je zorgt daarmee ook dat jouw kinderen dit meekrijgen. Ze voelen dat jij op jouw plek in de fontein staat. Jouw kinderen staan onder jou en hebben niet het gevoel alsof ze boven jou moeten gaan staan, omdat ze jou moeten verzorgen.

De relaties zijn dan in evenwicht en zo ontstaat er een gezonde relatie waar iedereen baat bij heeft.

Het kan ook niet altijd perfect gaan. Als ouder zijnde doe je nooit alles goed, in de ogen van kinderen en van jezelf, maar als we maar bewust ervan zijn en kritisch naar onszelf kijken, dan gaat er zeker verandering in komen.

-Love-

Iris.

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.