Hoe ga je om met een break up / verbroken relatie?

Hoe ga je om met een break up / verbroken relatie?

Zoals jullie denk ik wel hebben gelezen in mijn blog loslaten, waarom het goed is en hoe je dat kunt doen?  en in de blog #personal Iris: hoe het nu met ons gaat is mijn relatie verbroken. In deze blog wil ik jullie vertellen hoe het nu met mij gaat.

Het is morgen 3 weken geleden en het gaat met ups en downs.
Ook zijn mijn kinderen er natuurlijk bij betrokken en heb ik het hun verteld.
Hoe ik dat heb gedaan lees je ook in de blog……

Allereerst de foto met de pauw lijkt op toeval, ik was vandaag bij de huidspecialist en maakte daar deze foto. Een pauw betekent: “kom voor jezelf op en laat jezelf zien”….

Je bent inmiddels wel gewend dat ik blog over de waarheid, kwetsbaarheid en echt hoe ons leven eruit ziet en ik begrijp dat het leuker is wanneer ik aankondig een nieuwe relatie te hebben dan dat het over is maar alsnog mag dit ook gedeeld worden.

Verwerking en taboes doorbreken is juist belangrijk. Ik kan wel mooi weer spelen en zeggen dat alles goed gaat en rooskleurig is maar dat is niet de realiteit van het leven.

Vaak werkt het wel zo, dat wanneer je vertelt een nieuwe relatie te hebben, gaat trouwen of een baby krijgt dat mensen zo enthousiast reageren en wanneer je iets vertelt dat niet goed gaat, dan mag het er eigenlijk niet zijn maargoed…

Ik vind het spannend om deze blog te delen, maar ik voel dat het goed is om het te doen. Sowieso omdat het goed is voor mijn verwerkingsproces om een blog te schrijven.

Ik heb dit niet geschreven om zielig of dramatisch te doen, maar omdat ik het oprecht wil delen met jullie en wellicht dat er ook mensen zich erin herkennen en wat aan hebben.

In het algemeen genomen is het verbreken van een relatie nooit leuk om welke redenen ook.
Het komt altijd op hetzelfde neer, je bent boos op elkaar of alleen 1 persoon op de ander, dat duurt een tijd, je bent verdrietig, voelt het gemis en er komen leuke en minder leuke herinneringen boven.

Al met al blijft een break up moeilijk. Je hebt geïnvesteerd in een persoon, herinneringen gemaakt en wanneer het eindigt is er verdriet, boosheid en een gemis, ongeacht de redenen van het verbreken van de relatie.

Hoe voelt de break up voor mij?
Voor mij geldt dat alles aanwezig is, boosheid, verdriet en gemis. Ik wil niet diep erop in gaan wat er precies gebeurd is, ik wil vooral de nadruk leggen op hoe het voelt en hoe je met een break up kunt omgaan.

Hoe ga ik ermee om en wat voel ik?
De eerste dag was ik eigenlijk heel rustig eronder en voelde mij flabberguested. Ik wist niet zo goed hoe ik ermee om moest gaan. Ik heb zelf de relatie verbroken. Wel ben ik gelijk begonnen met schrijven voor mezelf, dit helpt enorm.
Er met andere mensen over praten helpt ook.
Ik heb overal het contact verbroken en dat werkt het beste en geeft rust.

Boosheid
Een enorme boosheid heb ik gevoeld en voel ik nog. Wellicht dat dit gaat afnemen, het is pas 3 weken geleden.

Verdriet
Af en toe komen er wel tranen. Ik merk dat ik een sterk/hard persoon ben, omdat al het nodige heb meegemaakt, dus om echt het toe te laten gebeurt niet heel veel, maar af en toe komt het wel op.

Gemis
Dit is ook aanwezig en ik merk dat als je ertegen gaat vechten dat je iemand niet mag missen, dat het sterker terugkomt. Dus ik verwelkom het. Als ik het voel, probeer ik het er te laten zijn.
Deze fase is kwetsbaar omdat je niet terug wilt gaan in de relatie en dus moet je sterk blijven, maar er ook niet te hard tegen vechten. Het gevoel er dus laten zijn. Ga je vechten, dan wordt het alleen maar sterker.

Vooral als je iemand moet loslaten omdat diegene je kwetst en het beter is, dan kan het soms juist moeilijk zijn. Je hebt namelijk nog gevoel voor diegene en andersom, alleen kan het niet meer. Dat maakt het dan wel moeilijk om los te laten.

Al deze emoties mogen er gewoon zijn, dat is belangrijk voor het verwerken ervan.

Als je iemand mist, mis diegene dan, als je van iemand houdt, hou dan van diegene en zend diegene liefde en licht en ga weer verder. Deze zin komt uit een film.

Eat pray love
Misschien super suf, maar ik heb deze film sinds dat deze film uit was al 100x gezien inmiddels. Deze film is zo herkenbaar voor mij. Het feit dat Julia Roberts gaat scheiden, alleen gaat reizen, een zoektocht begint naar geluk/balans, een yogi tegenkomt en vervolgens eindigt in Bali en daar de echte liefde vindt.

Deze film inspireert zo en ik deelde het afgelopen zondag al in insta stories en kreeg daarop ook leuke berichtjes van mensen die deze film ook zo leuk vinden en herkennen.

Zoektocht
Ik vind vooral de tekst waarmee de film eindigt zo bijzonder. De fysica van de zoektocht. ” Als je moedig genoeg bent om alle gemakken achter te laten ( een huis, wrok maakt niet uit wat) en op zoek naar de waarheid gaat, intern of extern, als je bereid bent om alles wat er gebeurt als een aanwijzing te zien tijdens die zoektocht en als je iedereen die je tegenkomt als leraar accepteert, en vooral als je bereid bent om moeilijke dingen toe te geven en te vergeven over jezelf, dan zul je de waarheid kennen…”

En zo geloof ik ook dat de zoektocht naar jezelf zal verlopen.
Je komt leraren tegen op jouw pad tijdens die zoektocht. Vaak mensen die ook op zoektocht zijn. Dat kan heel fijn zijn omdat het herkenbaar is, maar er kunnen daardoor ook struggles zijn waardoor de relatie geen stand kan houden.

Balans vinden is net zoveel van jezelf houden als van een ander. En tools kunnen daarbij helpen, maar het gaat echt om de zoektocht naar JOU! Naar het houden van jezelf, dichtbij jezelf blijven, jezelf goed kennen en dan is er ruimte voor een ander.

Neem het niet te persoonlijk
Je kunt de schuld bij jezelf gaan zoeken, zo van waarom trek ik mannen aan met deze eigenschappen etc. Het gebeurt met een reden en vaak later snap je die reden pas, wellicht moet je nog wat verwerken en komt diegene daarom op jouw pad. Zo denk ik erover.

Antwoorden vinden
In mijn geval is het spiritualiteit waarin ik antwoorden aan het vinden ben betreft de zoektocht naar mezelf, maar voor iedereen geldt een andere weg waarin hij of zij die antwoorden vindt. Dit kan een geloof zijn, maar ook via andere wegen en dat is allemaal prima.

Ik kan me best voorstellen dat mensen die op orde zijn dit wellicht raar vinden dat je hierin antwoorden zoekt, maar dat laat ik los. Ik zit nu eenmaal in deze fase en ik doorloop het hoe ik het wil, ongeacht wat anderen hiervan vinden.

Hoe vertel je je kinderen dat een relatie over is?

Bij een scheiding waarbij kinderen in het spel zijn is het vele malen moeilijker, omdat er natuurlijk ook van alles geregeld moet worden en je blijft met een schuldgevoel naar je kinderen toe zitten, tenminste zo gold voor mij.

Wanneer je gescheiden bent en een nieuwe relatie aangaat, zijn jouw kinderen erbij betrokken, zo ook mijn kinderen.
In dit geval vragen mijn kinderen naar hem en dat is best moeilijk uitleggen.

Ik heb verteld dat hij mijn vriend niet meer is, dat er geen ruzie is, maar dat het beter is dat we uit elkaar zijn gegaan. Dit onderdeel vind ik dus heel moeilijk, want ook al zou er wel ruzie zijn geweest in de zin dat je boos op iemand bent of bent geweest, vertel je dat niet aan je kinderen omdat het anders zo ingewikkeld wordt en ruzie en boosheid is ook voor kinderen niet zo leuk. Eerlijkheid naar kinderen is wel belangrijk, maar de mate waarin ook.

Ik wil ook niet dat hun een vervelend gevoel naar hem hebben omdat mijn kinderen buiten de relatie staan. Hetzelfde eigenlijk als dat je gaat scheiden en je niet wilt dat de kinderen negatief over hun vader gaan denken, want zij staan buiten de relatie.

Tot slot mochten jullie nog tips hebben hoe je kunt communiceren naar kinderen dat een relatie over is, hoor ik dat graag, dank je wel!

-Love-

Iris

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.