Kinderen komen door je, maar zijn niet van je

Kinderen komen door je, maar zijn niet van je

En hij zei:

Je kinderen zijn je kinderen niet. Zijn zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.
Je mag hen liefde geven, maar niet je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen, want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen. Je mag proberen gelijk hun te worden, maar tracht hen niet gelijk aan jou te maken. Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren.
Jullie zijn de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.
De boogschieter ziet het doel op de weg van het oneindigde en hij buigt met zijn kracht opdat zijn pijlen snel en ver zullen gaan. Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter een vreugde voor je zijn; want zoals hij de pijl liefheeft die vliegt, zo mint hij ook de boog die standvastig is.

-Khalil Gibran-

Ik vind het heel mooi de blog hiermee te openen. Ik ben normaal gesproken niet zo van deze teksten, maar als je tussen de regels door leest, snap je wat er bedoeld wordt. Dit is ook echt zo waar.

Navelstreng 
Het is zo mooi als je zwanger bent en je je een kunt voelen met je baby. Maar op het moment dat het geboren wordt, de navelstreng wordt doorgeknipt, moet je het eigenlijk al “loslaten”. Dat klinkt heel crue en zo werkt het in de praktijk niet natuurlijk, want je wilt er met alle liefde voor zorgen en het beste voor hun doen en dat is ook helemaal goed!

Loslaten
Toch is het wel heel belangrijk op deze manier naar jouw kinderen te kijken, dat ze kunnen doen wat ze willen. Het zijn geen kleine kopieën van jezelf, maar individuen die hun eigen ik hebben. Daarom is het heel goed ze al vroeg “los te laten”en dat betekent niet aan hun lot over te laten of niet corrigeren wanneer ze iets doen wat niet mag.

Begeleiden, veiligheid en warmte
Uiteraard wel begeleiding bieden, veiligheid en warmte. Maar ook hun eigen persoontje laten ontwikkelen en hun niet claimen of bij je willen houden letterlijk en figuurlijk. Want dan krijgen ze later problemen met het los maken van de ouders. Balans hierin vinden is heel belangrijk en ook aanvoelen waarin je als ouders zijnde het kind moet begeleiden.

Als ouders zijnde is het goed om ook aan jezelf te denken en niet alleen maar bezig te zijn met de kinderen. Hierdoor geef je het goede voorbeeld aan kinderen dat ze later ook voor zichzelf moeten kiezen. Ze worden hierdoor ook zelfstandiger en hebben minder moeite met van zichzelf te houden en te vertrouwen op hun eigen compas of intuïtie.

Hiervan ben ik mij steeds meer bewust aan het worden. Kinderen die geen eigen ik hebben ontwikkeld of geen kind konden zijn of een puber, kunnen hier later problemen mee krijgen.
Gewoonweg omdat ieder kind zijn eigen identiteit heeft en wanneer dit door ouders wordt verstoord om welke reden ook, kan het kind daar later hinder van ondervinden.

Invloed later
Het hoeft niet, maar vaak zie je later dat het van invloed is op kinderen. Ze maken verkeerde keuzes qua werk, qua partner of hebben langer de tijd nodig om volwassen te worden. Of krijgen geestelijk gezien problemen omdat ze bijvoorbeeld van hun ouders een bepaalde opleiding of werk moeten doen, waar ze eigenlijk zelf niet achter staan. Je kunt bijvoorbeeld ook onwijze bewijsdrang hebben omdat je erkenning wilt van een van je ouders of beide ouders.

Of je gaat huisje-boompje-beestje doen omdat je dat van je ouders hebt meegekregen, maar het niet bij jou past als persoon. Kortom je doet niet wat bij jou past, maar waarvan jij denkt dat het verwacht wordt of hoort. Soms kom je daar pas heel laat achter en dat is zonde.

Kinderen zijn nog heel zuiver en daarom belangrijk na te denken welk voorbeeld je ze meegeeft. Zo is het vaak ook goed om als ouders zijnde uit elkaar te gaan wanneer er continu strijd is omdat je hiermee ook een voorbeeld meegeeft voor later, dat het belangrijk is iemand te kiezen die goed bij jou past.


Positief opvoeden
Bewustzijn hiervan is al een goede stap. Positief opvoeden is ook heel belangrijk. Hierdoor leren kinderen wat ze wel mogen in plaats van niet.
Ze krijgen ook letterlijk positiviteit mee en gaan zo ook met andere mensen en situaties om. Het vertrouwen bieden dat de kinderen goed zijn zoals ze zijn.

Zo een voorbeeld:
Gene is nog te speels voor zijn leeftijd ( dit is een herkenbaar iets omdat ik dit zelf vroeger ook had en Gene heeft een scheiding en verhuizing meegemaakt).
De juf adviseerde toen om hem nog wat langer in groep 1 te laten.

Ik had er voor kunnen kiezen om er helemaal tegen in te gaan en te “willen” dat hij toch naar groep 2 zou gaan, maar dan zou ik alleen maar aan mezelf denken en niet aan zijn ontwikkeling. Blijkbaar heeft hij dit nodig wat langer in groep 1 te blijven. Ze moeten al zoveel later, dus ik vind het prima. Uiteraard heb ik wel doorgevraagd op welke gebieden hij nog niet mee kan met groep 2 en dat is duidelijk geworden. Dus ik laat hem gewoon, als dit zijn ontwikkeling is, wie ben ik om daar tegenin te gaan of meer te willen en te “verwachten”.

Ik was zelf een vroege leerling, waardoor ik eigenlijk altijd op mijn tenen heb gelopen op de basisschool om maar mee te kunnen en dat is prima hoor. Maar achteraf gezien had het niet erg geweest als ik ook een jaar over had gedaan op de basisschool, gewoon om wat meer op mijn eigen tempo het te kunnen doen in plaats van wat er door middel van mijn leeftijd werd “verlangd”.

Ieder kind zijn of haar eigen ontwikkeling
Met dit soort dingen merk ik dat ik kijk naar mijn kinderen wat ze aan kunnen. Zo schat ik in dat Nayeli daar geen problemen mee heeft omdat zij wat sneller in haar ontwikkeling is, dat verschil merk ik nu al en dat is ook prima.
Ieder kind heeft zijn eigen ontwikkeling en eigenschappen en het komt allemaal goed in de toekomst.

Dit is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, want het zijn en blijven je kinderen.

Uiteraard is ook niks goed of slecht en het opvoeden van kinderen is nu eenmaal een grote journey die ook super leuk is! Het verrijkt jouw leven en kinderen zijn spiegels voor ouders.

Ik ben benieuwd hoe andere ouders dit ervaren?

Love,

-x-

Iris

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.