#blog 1 Shari; mijn kennismaking met Indonesie

#blog 1 Shari; mijn kennismaking met Indonesie

Hi allemaal!
In de intro blog gaf ik al aan dat ik een ‘Indo’ ben en dat ik jullie wilde vertellen over mijn eerste kennismaking met Indonesië.

In 2015 was het dan zover: tijdens onze reis door een deel van Azië vond ik dat wij (Nick en ik) Indonesië ook aan ons lijstje moesten toevoegen.

In Nederland hadden wij al een beetje gekeken waar we in Indonesië naartoe wilden reizen. Wij hadden ongeveer 3 weken berekend om door Indonesië te reizen, maar vonden het moeilijk om een keuze te maken naar welke plaatsen/eilanden we moesten gaan. Indonesië is zo groot!

De zoektocht naar het huis van mijn opa en oma
Eén ding was zeker: ik wilde per se naar Jakarta. Mijn moeder is daar geboren en mijn opa en oma hebben daar met hun kinderen (mijn moeder en 3 broers) gewoond. Mijn oma zei dat het huis daar nog moest staan.

In 1996 waren mijn oom, tante, nichtjes en mijn opa en oma nog met zijn allen bij het huis geweest, dus dat wilde ik ook graag met eigen ogen zien. Van mijn oma kreeg ik de wijknaam, het adres en een oude foto (1996) van de woning mee.

Er was intussen natuurlijk zoveel veranderd in die straat/buurt dat ik niet zeker wist of ik echt voor het oude huis van mijn opa en oma stond.

Er was niemand op straat te bekennen en er deed ook niemand open bij het huis. Ik heb foto’s gemaakt om aan mijn oma en moeder te laten zien, maar verder kwam ik helaas niet.

Een groot contrast
Naast de grote shoppingmalls en het ‘normale leven’ hebben wij een hele andere kant van Jakarta gezien: de sloppenwijken. Toen wij bij de haven liepen werden wij per toeval aangesproken door een wat oudere Indonesische man die nog een beetje Nederlands sprak.

Hij wilde ons graag rondleiden en vertellen over de sloppenwijken. Normaal gesproken zou je daar als buitenstaander niet zomaar rondlopen, dus besloten wij met hem mee te gaan.

Het was indrukwekkend om daar rond te lopen. De kinderen op straat leken gelukkig en vermaakten zich met wat ze hadden. Qua woningen is het voor ons niet te bevatten om zo te kunnen leven. Iedereen was vriendelijk, wilde natúúrlijk op de foto en velen waren oprecht geïnteresseerd in ons. De oudere man die ons rondleidde vertelde aan de bewoners dat mijn moeder in Jakarta was geboren en dat ik ook Indonesisch bloed heb. Ze keken me aan alsof ze het niet geloofden. Stiekem vond ik dat wel grappig.


Mijn ervaring
Ik had gedacht een ander gevoel te hebben bij Indonesië. Hoe ik me voelde? Gewoon een toerist. Ik voelde geen enkele connectie, zoals velen dat wél hadden toen zij voor het eerst naar Indonesië gingen…
Ik kan het niet zo goed uitleggen maar ik denk dat toch echt een familielid miste die de taal goed sprak, ons de juiste dingen kon laten zien, er over kon vertellen en het gevoel kon overbrengen.

Naast Jakarta hebben wij uiteindelijk Yogyakarta, verschillende plekken op Bali en Gili Trawangan gezien. Ik ben wel blij dat ik kennis heb gemaakt met Indonesië en dat wij in ieder geval een klein deel hebben gezien.





Wij hebben een heerlijke reis gehad. Voor nu staat Indonesië niet heel hoog op ons lijstje, maar wie weet gaan we ooit terug om andere delen te zien.
Tot de volgende keer!
XOXO Shari

Share:

Laat een leuk berichtje achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.