De 20 weken echo

De 20 weken echo

Ik weet nog goed dat we de 20-weken echo van Gene hadden en ik mij erop verheugde. Enthousiast vroegen we onze ouders om mee te gaan.

In de afspraakbevestiging brief stond al dat we er niet vanuit moesten gaan dat het een pretecho is en dat er maar 1 extra begeleider mee mocht. Mijn schoonmoeder ging toen mee.

20 wekenecho geen pretecho?
Toen we daar waren, waren we alleen maar nieuwsgierig naar 1 ding en dat was naar het geslacht!

We hadden geen idee wat voor echo zo’n 20-weken echo eigenlijk inhield en dat het best wel een grote impact kan hebben. Wij dachten we gaan gewoon naar een leuke echo kijken van onze mini en horen wat het wordt.

Naarmate we er langer waren, begon ik het steeds spannender te vinden. Ze gaan echt alles onderzoeken in het lichaampje van je baby. Wat natuurlijk prachtig is dat ze dat tegenwoordig allemaal kunnen, maar ik had geen idee wat je ervan kon verwachten.

Aan het eind kregen we te horen, nadat we wisten dat het een jongen werd, dat hij 2 navelstrengvaten had ipv 3. Ik kreeg werkelijk de schrik van mijn leven. Op zo’n moment dat er zoiets verteld wordt gaat er van alles door je heen.

Ze gaven al aan dat het niks ernstigs hoefde te betekenen, maar dat het toch altijd voor de zekerheid gechecked moet worden in het ziekenhuis.

Heel raar was het, maar toen ik er al naartoe ging had ik al een gevoel alsof er iets was. Maar dat gevoel kon ik later pas thuisbrengen.

We gingen dat weekend, zoals gepland, een weekendje weg.
Jullie begrijpen al dat wij dat weekendje weg niet echt hebben kunnen ontspannen. Natuurlijk allerlei berichtjes/belletjes van familie en vrienden hoe het was gegaan en dan moest je dit vertellen.

Googlen niet doen
Je maakt je als ouders dan enorm zorgen en we gingen ( wat niet goed is) googelen. En daar zag je goede maar ook minder goede verhalen. Maar op een gegeven moment zeiden we tegen elkaar, we stoppen met googlen en zien wel wat er die maandag zou gebeuren.

Die maandag moesten we naar het Erasmus Ziekenhuis.
Daar werd een echo gemaakt en gelukkig werd er verteld dat er niks aan de hand was.

Onze baby had 2 navelstrengvaten in plaats van 3, maar er was niks te zien dat er iets niet goed zou zijn.
De reden dat ze het extra wilde checken was omdat het kon zijn dat als niet de juiste navelstrengvaten aanwezig zouden zijn dat de baby niet voldoende voeding zou binnenkrijgen.

Toch werd ik extra onder controle gesteld en kregen we meer echo’s plus met 30 weken een groei echo.
De 30 weken groei echo was ook goed en normaal, hij was iets aan de kleine kant, maar dat is hij altijd geweest en dat was genetisch bepaald.

2de keer hele andere ervaring
Toen ik zwanger raakte van Nayeli en ik voor de 20-weken echo moest, ging ik daar dus wel heel anders in. Ik was best wel gespannen, vooral omdat je weet dat er zoveel gecheckt zou worden en je dus ook nieuws zou kunnen krijgen dat er nog een extra check gedaan moest worden.

Maar gelukkig was er bij Nayeli niets aan de hand. We hoorden dat het een meisje werd en dat was ook wat ik verwachtte. Bij beide kids had ik het juiste gevoel welk geslacht het zou worden.
Maar het allerbelangrijkste is en blijft dat je kindje gezond is, dat is wel een les die we bij Gene kregen, want ineens kan je hele wereld dus op zijn kop staan.

Dankbaar
Zoals jullie weten zijn er wat veranderingen in ons gezin, maar ik ben nog steeds zo dankbaar dat ik een jongen en een meisje heb. Tel altijd wat je wel hebt en niet wat je mist.

Weinig leeftijdsverschil
Zo waren we gisteren bij een buiten zwembad in Ridderkerk en het is zo leuk te zien dat ze zo lief samen spelen en veel aan elkaar hebben omdat ze weinig in leeftijd schelen.
Wij hebben bewust ervoor gekozen dat er weinig leeftijdsverschil tussen de eerste en tweede zou zitten ( en het lukte gelukkig).

In het begin zeg ik eerlijk dat ik het best pittig vond. Maar nu ze 4 en 2 jaar zijn merk ik al omdat Gene veel rustiger is, dat het zoveel makkelijker is dan in het begin. En ben nog steeds blij dat dit zo gelukt is qua leeftijdsverschil.

Eindelijk begin ik ook echt door te krijgen hoe ik het best met hun twee om kan gaan.

Een positieve benadering helpt zoveel. Als je kindje aan het huilen is als je bij andere mensen bent, heb je vaak de neiging om te zeggen dat ze moeten ophouden met huilen, maar het helpt veel meer als je vraagt wat er aan de hand is en ze even bij je neemt. Zo voelen ze zich geborgen en houden ze veel sneller op met huilen.

En omdat ik de laatste tijd veel beter in mijn vel zit, merk ik dat dit zoveel invloed heeft op hun en ben daar zo blij mee.

Kinderen opvoeden is vaak veel uitproberen, rondvragen, naar je gevoel luisteren en kijken hoe anderen het doen.
Je krijgt er helaas geen handleiding bij.

Eerste kindje
Het is trouwens ook grappig om te zien dat je bij een eerste kindje van alles bijhoudt, zo hield ik een heel zwangerschapsdagboek van Gene bij en Nayeli heb ik dat helemaal niet.
Zo ook met foto’s. Je merkt dan toch dat je veel minder tijd hebt om dat allemaal bij te houden en dat die periode van een tweede zwangerschap veel sneller voorbij gaat omdat je al een dreumes hebt rondlopen.

Zoals beloofd nog een blog over de fotoshoot van Gene bij Prenatal voor de Sweet Petit Collectie.
So stay tuned!

Love,

-x-

Iris

Share:

Laat een leuk berichtje achter!